gro-no-wian-ce

gronowiance (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: gronowianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gronowiancepojedyncza celownikżeński
gronowiancepojedyncza miejscownikżeński
gronowianekmnoga dopełniaczżeński
gronowiankapojedyncza mianownikżeński
gronowiankachmnoga miejscownikżeński
gronowiankamimnoga narzędnikżeński
gronowiankąpojedyncza narzędnikżeński
gronowiankępojedyncza biernikżeński
gronowiankimnoga mianownikżeński
gronowiankimnoga biernikżeński
gronowiankimnoga wołaczżeński
gronowiankipojedyncza dopełniaczżeński
gronowiankopojedyncza wołaczżeński
gronowiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz