gro-szo-ro-by

groszoroby (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: groszorób

słowoliczbaprzypadekrodzaj
groszorobapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
groszorobapojedyncza biernikmęski osobowy
groszorobachmnoga miejscownikmęski osobowy
groszorobamimnoga narzędnikmęski osobowy
groszorobempojedyncza narzędnikmęski osobowy
groszorobimnoga mianownikmęski osobowy
groszorobimnoga wołaczmęski osobowy
groszorobiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
groszorobiepojedyncza wołaczmęski osobowy
groszorobommnoga celownikmęski osobowy
groszorobowipojedyncza celownikmęski osobowy
groszorobowiemnoga mianownikmęski osobowy
groszorobowiemnoga wołaczmęski osobowy
groszorobówmnoga dopełniaczmęski osobowy
groszorobówmnoga biernikmęski osobowy
groszorobymnoga mianownikmęski zwierzęcy
groszorobymnoga biernikmęski zwierzęcy
groszorobymnoga wołaczmęski zwierzęcy
groszoróbpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz