gru-ba-la

grubala (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: grubal

słowoliczbaprzypadekrodzaj
grubalpojedyncza mianownikmęski osobowy
grubalapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
grubalapojedyncza biernikmęski osobowy
grubalachmnoga miejscownikmęski osobowy
grubalamimnoga narzędnikmęski osobowy
grubalemnoga mianownikmęski zwierzęcy
grubalemnoga biernikmęski zwierzęcy
grubalemnoga wołaczmęski zwierzęcy
grubalemnoga mianownikmęski osobowy
grubalemnoga wołaczmęski osobowy
grubalempojedyncza narzędnikmęski osobowy
grubalimnoga dopełniaczmęski osobowy
grubalimnoga biernikmęski osobowy
grubalommnoga celownikmęski osobowy
grubalowipojedyncza celownikmęski osobowy
grubalówmnoga dopełniaczmęski osobowy
grubalówmnoga biernikmęski osobowy
grubalupojedyncza miejscownikmęski osobowy
grubalupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz