gród-cza-ni-nem

gródczaninem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: gródczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gródczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
gródczanmnoga biernikmęski osobowy
gródczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
gródczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
gródczaniemnoga mianownikmęski osobowy
gródczaniemnoga wołaczmęski osobowy
gródczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
gródczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
gródczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
gródczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
gródczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
gródczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
gródczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
gródczanommnoga celownikmęski osobowy
gródczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
gródczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
gródczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz