gród-ko

gródko (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: gródka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
gródcepojedyncza celownikżeński
gródcepojedyncza miejscownikżeński
gródekmnoga dopełniaczżeński
gródkapojedyncza mianownikżeński
gródkachmnoga miejscownikżeński
gródkamimnoga narzędnikżeński
gródkąpojedyncza narzędnikżeński
gródkępojedyncza biernikżeński
gródkimnoga mianownikżeński
gródkimnoga biernikżeński
gródkimnoga wołaczżeński
gródkipojedyncza dopełniaczżeński
gródkopojedyncza wołaczżeński
gródkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz