gu-wer-ne-rze

guwernerze (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: guwerner

słowoliczbaprzypadekrodzaj
guwernerpojedyncza mianownikmęski osobowy
guwernerapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
guwernerapojedyncza biernikmęski osobowy
guwernerachmnoga miejscownikmęski osobowy
guwerneramimnoga narzędnikmęski osobowy
guwernerempojedyncza narzędnikmęski osobowy
guwernerommnoga celownikmęski osobowy
guwernerowipojedyncza celownikmęski osobowy
guwernerowiemnoga mianownikmęski osobowy
guwernerowiemnoga wołaczmęski osobowy
guwernerówmnoga dopełniaczmęski osobowy
guwernerówmnoga biernikmęski osobowy
guwernerymnoga mianownikmęski zwierzęcy
guwernerymnoga biernikmęski zwierzęcy
guwernerymnoga wołaczmęski zwierzęcy
guwernerzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
guwernerzepojedyncza wołaczmęski osobowy
guwernerzymnoga mianownikmęski osobowy
guwernerzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz