głow-ni-ku

głowniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: głownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
głownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
głownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
głownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
głownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
głownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
głownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
głownikimnoga biernikmęski rzeczowy
głownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
głownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
głownikommnoga celownikmęski rzeczowy
głownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
głownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
głownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
głownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz