głu-po-le

głupole (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: głupol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
głupolpojedyncza mianownikmęski osobowy
głupolapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
głupolapojedyncza biernikmęski osobowy
głupolachmnoga miejscownikmęski osobowy
głupolamimnoga narzędnikmęski osobowy
głupolemnoga mianownikmęski zwierzęcy
głupolemnoga biernikmęski zwierzęcy
głupolemnoga wołaczmęski zwierzęcy
głupolemnoga mianownikmęski osobowy
głupolemnoga wołaczmęski osobowy
głupolempojedyncza narzędnikmęski osobowy
głupolimnoga dopełniaczmęski osobowy
głupolimnoga biernikmęski osobowy
głupolommnoga celownikmęski osobowy
głupolowipojedyncza celownikmęski osobowy
głupolupojedyncza miejscownikmęski osobowy
głupolupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz