halsz-tu-ki

halsztuki (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: halsztuk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
halsztukpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
halsztukpojedyncza biernikmęski rzeczowy
halsztukapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
halsztukachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
halsztukamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
halsztukimnoga mianownikmęski rzeczowy
halsztukimnoga biernikmęski rzeczowy
halsztukimnoga wołaczmęski rzeczowy
halsztukiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
halsztukommnoga celownikmęski rzeczowy
halsztukowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
halsztukówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
halsztukupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
halsztukupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz