han-kus

Hankus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Hankus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hankuspojedyncza mianownikmęski osobowy
Hankusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Hankusapojedyncza biernikmęski osobowy
Hankusachmnoga miejscownikmęski osobowy
Hankusamimnoga narzędnikmęski osobowy
Hankusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Hankusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Hankusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Hankusommnoga celownikmęski osobowy
Hankusowipojedyncza celownikmęski osobowy
Hankusowiemnoga mianownikmęski osobowy
Hankusowiemnoga wołaczmęski osobowy
Hankusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Hankusówmnoga biernikmęski osobowy
Hankusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Hankusymnoga biernikmęski zwierzęcy
Hankusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Hankus (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Hankus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hankuspojedyncza mnoga mianownikżeński
Hankuspojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Hankuspojedyncza mnoga celownikżeński
Hankuspojedyncza mnoga biernikżeński
Hankuspojedyncza mnoga narzędnikżeński
Hankuspojedyncza mnoga miejscownikżeński
Hankuspojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz