ha-no-wer-czy-ka-mi

hanowerczykami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hanowerczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hanowerczycymnoga mianownikmęski osobowy
hanowerczycymnoga wołaczmęski osobowy
hanowerczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
hanowerczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hanowerczykapojedyncza biernikmęski osobowy
hanowerczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
hanowerczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
hanowerczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
hanowerczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
hanowerczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
hanowerczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hanowerczykommnoga celownikmęski osobowy
hanowerczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
hanowerczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hanowerczykówmnoga biernikmęski osobowy
hanowerczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hanowerczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz