han-ze-ata-mi

hanzeatami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;hist.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hanzeata

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hanzeacimnoga mianownikmęski osobowy
hanzeacimnoga wołaczmęski osobowy
hanzeaciepojedyncza celownikmęski osobowy
hanzeaciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
hanzeatapojedyncza mianownikmęski osobowy
hanzeatachmnoga miejscownikmęski osobowy
hanzeatamimnoga narzędnikmęski osobowy
hanzeatąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
hanzeatępojedyncza biernikmęski osobowy
hanzeatopojedyncza wołaczmęski osobowy
hanzeatommnoga celownikmęski osobowy
hanzeatówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hanzeatówmnoga biernikmęski osobowy
hanzeatymnoga mianownikmęski zwierzęcy
hanzeatymnoga biernikmęski zwierzęcy
hanzeatymnoga wołaczmęski zwierzęcy
hanzeatypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz