har-cow-ni-ku

harcowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: harcownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
harcownicymnoga mianownikmęski osobowy
harcownicymnoga wołaczmęski osobowy
harcownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
harcownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
harcownikapojedyncza biernikmęski osobowy
harcownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
harcownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
harcownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
harcownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
harcownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
harcownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
harcownikommnoga celownikmęski osobowy
harcownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
harcownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
harcownikówmnoga biernikmęski osobowy
harcownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
harcownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz