har-lacz

harlacz (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;rzad.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: harlacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
harlaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
harlaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
harlaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
harlaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
harlaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
harlaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
harlaczemnoga biernikmęski rzeczowy
harlaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
harlaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
harlaczommnoga celownikmęski rzeczowy
harlaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
harlaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
harlaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
harlaczymnoga dopełniaczmęski rzeczowy
harlaczpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
harlaczpojedyncza biernikmęski rzeczowy
harlaczapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
harlaczachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
harlaczamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
harlaczemnoga mianownikmęski rzeczowy
harlaczemnoga biernikmęski rzeczowy
harlaczemnoga wołaczmęski rzeczowy
harlaczempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
harlaczommnoga celownikmęski rzeczowy
harlaczowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
harlaczówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
harlaczupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
harlaczupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz