har-mo-nij

harmonij (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: harmonia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
harmoniapojedyncza mianownikżeński
harmoniachmnoga miejscownikżeński
harmoniamimnoga narzędnikżeński
harmoniąpojedyncza narzędnikżeński
harmoniemnoga mianownikżeński
harmoniemnoga biernikżeński
harmoniemnoga wołaczżeński
harmoniępojedyncza biernikżeński
harmoniipojedyncza celownikżeński
harmoniipojedyncza miejscownikżeński
harmoniipojedyncza dopełniaczżeński
harmoniopojedyncza wołaczżeński
harmoniommnoga celownikżeński
harmoniimnoga dopełniaczżeński
harmonijmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz