har-mo-ni-sty-cy

harmonistycy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: harmonistyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
harmonistycymnoga mianownikmęski osobowy
harmonistycymnoga wołaczmęski osobowy
harmonistykpojedyncza mianownikmęski osobowy
harmonistykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
harmonistykapojedyncza biernikmęski osobowy
harmonistykachmnoga miejscownikmęski osobowy
harmonistykamimnoga narzędnikmęski osobowy
harmonistykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
harmonistykimnoga biernikmęski zwierzęcy
harmonistykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
harmonistykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
harmonistykommnoga celownikmęski osobowy
harmonistykowipojedyncza celownikmęski osobowy
harmonistykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
harmonistykówmnoga biernikmęski osobowy
harmonistykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
harmonistykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz