hec-mi-strzu

hecmistrzu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hecmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hecmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
hecmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hecmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
hecmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
hecmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
hecmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
hecmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
hecmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
hecmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
hecmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
hecmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hecmistrzommnoga celownikmęski osobowy
hecmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
hecmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
hecmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
hecmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hecmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
hecmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hecmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz