hek-to-rze

Hektorze (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Hektor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hektorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Hektorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Hektorapojedyncza biernikmęski osobowy
Hektorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Hektoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Hektorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Hektorommnoga celownikmęski osobowy
Hektorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Hektorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Hektorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Hektorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Hektorówmnoga biernikmęski osobowy
Hektorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Hektorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Hektorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Hektorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Hektorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Hektorzymnoga mianownikmęski osobowy
Hektorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz