he-ne-ke-nu

henekenu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: heneken

słowoliczbaprzypadekrodzaj
henekenpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
henekenpojedyncza biernikmęski rzeczowy
henekenachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
henekenamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
henekenempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
henekeniepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
henekeniepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
henekenommnoga celownikmęski rzeczowy
henekenowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
henekenówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
henekenupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
henekenymnoga mianownikmęski rzeczowy
henekenymnoga biernikmęski rzeczowy
henekenymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz