hen-rych

Henrych (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Henry

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Henremnoga mianownikmęski zwierzęcy
Henremnoga biernikmęski zwierzęcy
Henremnoga wołaczmęski zwierzęcy
Henregopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Henregopojedyncza biernikmęski osobowy
Henremupojedyncza celownikmęski osobowy
Henrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Henrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Henrymnoga mianownikmęski osobowy
Henrymnoga wołaczmęski osobowy
Henrypojedyncza mianownikmęski osobowy
Henrypojedyncza wołaczmęski osobowy
Henry’emnoga mianownikmęski zwierzęcy
Henry’emnoga biernikmęski zwierzęcy
Henry’emnoga wołaczmęski zwierzęcy
Henry’egopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Henry’egopojedyncza biernikmęski osobowy
Henry’emupojedyncza celownikmęski osobowy
Henrychmnoga dopełniaczmęski osobowy
Henrychmnoga biernikmęski osobowy
Henrychmnoga miejscownikmęski osobowy
Henrymmnoga celownikmęski osobowy
Henrympojedyncza narzędnikmęski osobowy
Henrympojedyncza miejscownikmęski osobowy
Henrymimnoga narzędnikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz