hen-rycz-ku

Henryczku (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Henryczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Henryczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Henryczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Henryczkapojedyncza biernikmęski osobowy
Henryczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Henryczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Henryczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Henryczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Henryczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Henryczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Henryczkommnoga celownikmęski osobowy
Henryczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Henryczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Henryczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Henryczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Henryczkówmnoga biernikmęski osobowy
Henryczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Henryczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz