her-bo-pi-sy

herbopisy (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: herbopis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
herbopispojedyncza mianownikmęski osobowy
herbopisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
herbopisapojedyncza biernikmęski osobowy
herbopisachmnoga miejscownikmęski osobowy
herbopisamimnoga narzędnikmęski osobowy
herbopisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
herbopisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
herbopisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
herbopisommnoga celownikmęski osobowy
herbopisowipojedyncza celownikmęski osobowy
herbopisowiemnoga mianownikmęski osobowy
herbopisowiemnoga wołaczmęski osobowy
herbopisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
herbopisówmnoga biernikmęski osobowy
herbopisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
herbopisymnoga biernikmęski zwierzęcy
herbopisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz