her-bo-ry-za-to-ry

herboryzatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: herboryzator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
herboryzatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
herboryzatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
herboryzatorapojedyncza biernikmęski osobowy
herboryzatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
herboryzatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
herboryzatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
herboryzatorommnoga celownikmęski osobowy
herboryzatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
herboryzatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
herboryzatorówmnoga biernikmęski osobowy
herboryzatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
herboryzatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
herboryzatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
herboryzatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
herboryzatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
herboryzatorzymnoga mianownikmęski osobowy
herboryzatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz