her-bow-ni-ku

herbowniku (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: herbownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
herbownicymnoga mianownikmęski osobowy
herbownicymnoga wołaczmęski osobowy
herbownikpojedyncza mianownikmęski osobowy
herbownikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
herbownikapojedyncza biernikmęski osobowy
herbownikachmnoga miejscownikmęski osobowy
herbownikamimnoga narzędnikmęski osobowy
herbownikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
herbownikimnoga biernikmęski zwierzęcy
herbownikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
herbownikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
herbownikommnoga celownikmęski osobowy
herbownikowipojedyncza celownikmęski osobowy
herbownikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
herbownikówmnoga biernikmęski osobowy
herbownikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
herbownikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz