he-te-ro

hetero (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: hetera

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hetermnoga dopełniaczżeński
heterapojedyncza mianownikżeński
heterachmnoga miejscownikżeński
heteramimnoga narzędnikżeński
heterąpojedyncza narzędnikżeński
heterępojedyncza biernikżeński
heteropojedyncza wołaczżeński
heterommnoga celownikżeński
heterymnoga mianownikżeński
heterymnoga biernikżeński
heterymnoga wołaczżeński
heterypojedyncza dopełniaczżeński
heterzepojedyncza celownikżeński
heterzepojedyncza miejscownikżeński

hetero (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hetero

słowoliczbaprzypadekrodzaj
heteromnoga mianownikmęski zwierzęcy
heteromnoga biernikmęski zwierzęcy
heteromnoga wołaczmęski zwierzęcy
heteropojedyncza mnoga mianownikmęski osobowy
heteropojedyncza mnoga dopełniaczmęski osobowy
heteropojedyncza mnoga celownikmęski osobowy
heteropojedyncza mnoga biernikmęski osobowy
heteropojedyncza mnoga narzędnikmęski osobowy
heteropojedyncza mnoga miejscownikmęski osobowy
heteropojedyncza mnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz