he-te-ry-ki

heteryki (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: heteryk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
heterycymnoga mianownikmęski osobowy
heterycymnoga wołaczmęski osobowy
heterykpojedyncza mianownikmęski osobowy
heterykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
heterykapojedyncza biernikmęski osobowy
heterykachmnoga miejscownikmęski osobowy
heterykamimnoga narzędnikmęski osobowy
heterykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
heterykimnoga biernikmęski zwierzęcy
heterykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
heterykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
heterykommnoga celownikmęski osobowy
heterykowipojedyncza celownikmęski osobowy
heterykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
heterykówmnoga biernikmęski osobowy
heterykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
heterykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz