het-ma-ni-ców

hetmaniców (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hetmanic

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hetmanicpojedyncza mianownikmęski osobowy
hetmanicapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hetmanicapojedyncza biernikmęski osobowy
hetmanicachmnoga miejscownikmęski osobowy
hetmanicamimnoga narzędnikmęski osobowy
hetmanicemnoga mianownikmęski zwierzęcy
hetmanicemnoga biernikmęski zwierzęcy
hetmanicemnoga wołaczmęski zwierzęcy
hetmanicemnoga mianownikmęski osobowy
hetmanicemnoga wołaczmęski osobowy
hetmanicempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hetmanicommnoga celownikmęski osobowy
hetmanicowipojedyncza celownikmęski osobowy
hetmanicówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hetmanicówmnoga biernikmęski osobowy
hetmanicupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hetmanicupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz