hi-po-li-cie

Hipolicie (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Hipolit

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hipoliciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Hipoliciepojedyncza wołaczmęski osobowy
Hipolitpojedyncza mianownikmęski osobowy
Hipolitapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Hipolitapojedyncza biernikmęski osobowy
Hipolitachmnoga miejscownikmęski osobowy
Hipolitamimnoga narzędnikmęski osobowy
Hipolitempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Hipolitommnoga celownikmęski osobowy
Hipolitowipojedyncza celownikmęski osobowy
Hipolitowiemnoga mianownikmęski osobowy
Hipolitowiemnoga wołaczmęski osobowy
Hipolitówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Hipolitówmnoga biernikmęski osobowy
Hipolitymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Hipolitymnoga biernikmęski zwierzęcy
Hipolitymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Hipolicie (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Hipolita

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hipoliciepojedyncza celownikżeński
Hipoliciepojedyncza miejscownikżeński
Hipolitmnoga dopełniaczżeński
Hipolitapojedyncza mianownikżeński
Hipolitachmnoga miejscownikżeński
Hipolitamimnoga narzędnikżeński
Hipolitąpojedyncza narzędnikżeński
Hipolitępojedyncza biernikżeński
Hipolitopojedyncza wołaczżeński
Hipolitommnoga celownikżeński
Hipolitymnoga mianownikżeński
Hipolitymnoga biernikżeński
Hipolitymnoga wołaczżeński
Hipolitypojedyncza dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz