hi-po-te-ra-peu-ci

hipoterapeuci (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hipoterapeuta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hipoterapeucimnoga mianownikmęski osobowy
hipoterapeucimnoga wołaczmęski osobowy
hipoterapeuciepojedyncza celownikmęski osobowy
hipoterapeuciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
hipoterapeutapojedyncza mianownikmęski osobowy
hipoterapeutachmnoga miejscownikmęski osobowy
hipoterapeutamimnoga narzędnikmęski osobowy
hipoterapeutąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
hipoterapeutępojedyncza biernikmęski osobowy
hipoterapeutopojedyncza wołaczmęski osobowy
hipoterapeutommnoga celownikmęski osobowy
hipoterapeutówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hipoterapeutówmnoga biernikmęski osobowy
hipoterapeutymnoga mianownikmęski zwierzęcy
hipoterapeutymnoga biernikmęski zwierzęcy
hipoterapeutymnoga wołaczmęski zwierzęcy
hipoterapeutypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz