ho-ro-dla-nie

horodlanie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: horodlanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
horodlanmnoga dopełniaczmęski osobowy
horodlanmnoga biernikmęski osobowy
horodlanachmnoga miejscownikmęski osobowy
horodlanamimnoga narzędnikmęski osobowy
horodlaniemnoga mianownikmęski osobowy
horodlaniemnoga wołaczmęski osobowy
horodlaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
horodlaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
horodlaninapojedyncza biernikmęski osobowy
horodlaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
horodlaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
horodlaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
horodlaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
horodlanommnoga celownikmęski osobowy
horodlanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
horodlanymnoga biernikmęski zwierzęcy
horodlanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz