hu-bal-czy-ko-wi

hubalczykowi (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hubalczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hubalczycymnoga mianownikmęski osobowy
hubalczycymnoga wołaczmęski osobowy
hubalczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
hubalczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hubalczykapojedyncza biernikmęski osobowy
hubalczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
hubalczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
hubalczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
hubalczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
hubalczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
hubalczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hubalczykommnoga celownikmęski osobowy
hubalczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
hubalczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hubalczykówmnoga biernikmęski osobowy
hubalczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hubalczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz