hu-ba-ra

Hubara (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Hubar

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Hubarpojedyncza mianownikmęski osobowy
Hubarapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Hubarapojedyncza biernikmęski osobowy
Hubarachmnoga miejscownikmęski osobowy
Hubaramimnoga narzędnikmęski osobowy
Hubarempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Hubarommnoga celownikmęski osobowy
Hubarowipojedyncza celownikmęski osobowy
Hubarowiemnoga mianownikmęski osobowy
Hubarowiemnoga wołaczmęski osobowy
Hubarówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Hubarówmnoga biernikmęski osobowy
Hubarymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Hubarymnoga biernikmęski zwierzęcy
Hubarymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Hubarzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Hubarzepojedyncza wołaczmęski osobowy

hubara (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: hubara

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hubarmnoga dopełniaczżeński
hubarapojedyncza mianownikżeński
hubarachmnoga miejscownikżeński
hubaramimnoga narzędnikżeński
hubarąpojedyncza narzędnikżeński
hubarępojedyncza biernikżeński
hubaropojedyncza wołaczżeński
hubarommnoga celownikżeński
hubarymnoga mianownikżeński
hubarymnoga biernikżeński
hubarymnoga wołaczżeński
hubarypojedyncza dopełniaczżeński
hubarzepojedyncza celownikżeński
hubarzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz