hu-cu-la-ki

Huculaki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Huculak

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Huculakpojedyncza mianownikmęski osobowy
Huculakapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Huculakapojedyncza biernikmęski osobowy
Huculakachmnoga miejscownikmęski osobowy
Huculakamimnoga narzędnikmęski osobowy
Huculakimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Huculakimnoga biernikmęski zwierzęcy
Huculakimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Huculakiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Huculakommnoga celownikmęski osobowy
Huculakowipojedyncza celownikmęski osobowy
Huculakowiemnoga mianownikmęski osobowy
Huculakowiemnoga wołaczmęski osobowy
Huculakówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Huculakówmnoga biernikmęski osobowy
Huculakupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Huculakupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz