hucz-ka

huczka (nazwa pospolita) rzeczownik daw.;łow.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: huczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
huczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
huczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
huczkapojedyncza biernikmęski osobowy
huczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
huczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
huczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
huczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
huczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
huczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
huczkommnoga celownikmęski osobowy
huczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
huczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
huczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
huczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
huczkówmnoga biernikmęski osobowy
huczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
huczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Huczka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Huczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
huczekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
huczekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
huczkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
huczkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
huczkimnoga mianownikmęski rzeczowy
huczkimnoga biernikmęski rzeczowy
huczkimnoga wołaczmęski rzeczowy
huczkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
huczkommnoga celownikmęski rzeczowy
huczkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
huczkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
huczkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
huczkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
huczkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
Huczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Huczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Huczkapojedyncza biernikmęski osobowy
Huczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Huczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Huczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Huczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Huczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Huczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Huczkommnoga celownikmęski osobowy
Huczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Huczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Huczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Huczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Huczkówmnoga biernikmęski osobowy
Huczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Huczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

huczka (nazwa pospolita) rzeczownik łow.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: huczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
huczcepojedyncza celownikżeński
huczcepojedyncza miejscownikżeński
huczekmnoga dopełniaczżeński
huczkapojedyncza mianownikżeński
huczkachmnoga miejscownikżeński
huczkamimnoga narzędnikżeński
huczkąpojedyncza narzędnikżeński
huczkępojedyncza biernikżeński
huczkimnoga mianownikżeński
huczkimnoga biernikżeński
huczkimnoga wołaczżeński
huczkipojedyncza dopełniaczżeński
huczkopojedyncza wołaczżeński
huczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz