hu-la-czy

hulaczy (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hulacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hulaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
hulaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hulaczapojedyncza biernikmęski osobowy
hulaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
hulaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
hulaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
hulaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
hulaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
hulaczemnoga mianownikmęski osobowy
hulaczemnoga wołaczmęski osobowy
hulaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hulaczommnoga celownikmęski osobowy
hulaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
hulaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hulaczówmnoga biernikmęski osobowy
hulaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hulaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
hulaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
hulaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz