hu-ma-ni-stach

humanistach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: humanista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
humanistapojedyncza mianownikmęski osobowy
humanistachmnoga miejscownikmęski osobowy
humanistamimnoga narzędnikmęski osobowy
humanistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
humanistępojedyncza biernikmęski osobowy
humanistopojedyncza wołaczmęski osobowy
humanistommnoga celownikmęski osobowy
humanistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
humanistówmnoga biernikmęski osobowy
humanistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
humanistymnoga biernikmęski zwierzęcy
humanistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
humanistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
humaniścimnoga mianownikmęski osobowy
humaniścimnoga wołaczmęski osobowy
humaniściepojedyncza celownikmęski osobowy
humaniściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz