hun-cwo-tem

huncwotem (nazwa pospolita) rzeczownik żart.;książk.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: huncwot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
huncwocimnoga mianownikmęski osobowy
huncwocimnoga wołaczmęski osobowy
huncwociepojedyncza miejscownikmęski osobowy
huncwociepojedyncza wołaczmęski osobowy
huncwotpojedyncza mianownikmęski osobowy
huncwotapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
huncwotapojedyncza biernikmęski osobowy
huncwotachmnoga miejscownikmęski osobowy
huncwotamimnoga narzędnikmęski osobowy
huncwotempojedyncza narzędnikmęski osobowy
huncwotommnoga celownikmęski osobowy
huncwotowipojedyncza celownikmęski osobowy
huncwotówmnoga dopełniaczmęski osobowy
huncwotówmnoga biernikmęski osobowy
huncwotymnoga mianownikmęski zwierzęcy
huncwotymnoga biernikmęski zwierzęcy
huncwotymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz