hut-mi-strzem

hutmistrzem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hutmistrz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hutmistrzpojedyncza mianownikmęski osobowy
hutmistrzapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hutmistrzapojedyncza biernikmęski osobowy
hutmistrzachmnoga miejscownikmęski osobowy
hutmistrzamimnoga narzędnikmęski osobowy
hutmistrzemnoga mianownikmęski zwierzęcy
hutmistrzemnoga biernikmęski zwierzęcy
hutmistrzemnoga wołaczmęski zwierzęcy
hutmistrzemnoga mianownikmęski osobowy
hutmistrzemnoga wołaczmęski osobowy
hutmistrzempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hutmistrzommnoga celownikmęski osobowy
hutmistrzowipojedyncza celownikmęski osobowy
hutmistrzowiemnoga mianownikmęski osobowy
hutmistrzowiemnoga wołaczmęski osobowy
hutmistrzówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hutmistrzówmnoga biernikmęski osobowy
hutmistrzupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hutmistrzupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz