hut-ni-cy

hutnicy (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: hutnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
hutnicymnoga mianownikmęski osobowy
hutnicymnoga wołaczmęski osobowy
hutnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
hutnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
hutnikapojedyncza biernikmęski osobowy
hutnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
hutnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
hutnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
hutnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
hutnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
hutnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
hutnikommnoga celownikmęski osobowy
hutnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
hutnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
hutnikówmnoga biernikmęski osobowy
hutnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
hutnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz