iden-ty-fi-ka-tor-ka

identyfikatorka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: identyfikatorek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
identyfikatorekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
identyfikatorekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
identyfikatorkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
identyfikatorkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
identyfikatorkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
identyfikatorkimnoga mianownikmęski rzeczowy
identyfikatorkimnoga biernikmęski rzeczowy
identyfikatorkimnoga wołaczmęski rzeczowy
identyfikatorkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
identyfikatorkommnoga celownikmęski rzeczowy
identyfikatorkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
identyfikatorkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
identyfikatorkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
identyfikatorkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz