ide-ow-cu

ideowcu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ideowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ideowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ideowcapojedyncza biernikmęski osobowy
ideowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
ideowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
ideowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ideowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
ideowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ideowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ideowcommnoga celownikmęski osobowy
ideowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
ideowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ideowcówmnoga biernikmęski osobowy
ideowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ideowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
ideowcymnoga mianownikmęski osobowy
ideowcymnoga wołaczmęski osobowy
ideowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
ideowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz