idyl-li-ku

idylliku (nazwa pospolita) rzeczownik lit.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: idyllik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
idyllicymnoga mianownikmęski osobowy
idyllicymnoga wołaczmęski osobowy
idyllikpojedyncza mianownikmęski osobowy
idyllikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
idyllikapojedyncza biernikmęski osobowy
idyllikachmnoga miejscownikmęski osobowy
idyllikamimnoga narzędnikmęski osobowy
idyllikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
idyllikimnoga biernikmęski zwierzęcy
idyllikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
idyllikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
idyllikommnoga celownikmęski osobowy
idyllikowipojedyncza celownikmęski osobowy
idyllikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
idyllikówmnoga biernikmęski osobowy
idyllikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
idyllikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz