iko-no-bur-ca

ikonoburca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ikonoburca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ikonoburcapojedyncza mianownikmęski osobowy
ikonoburcachmnoga miejscownikmęski osobowy
ikonoburcamimnoga narzędnikmęski osobowy
ikonoburcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
ikonoburcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
ikonoburcemnoga biernikmęski zwierzęcy
ikonoburcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
ikonoburcępojedyncza biernikmęski osobowy
ikonoburcopojedyncza wołaczmęski osobowy
ikonoburcommnoga celownikmęski osobowy
ikonoburcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ikonoburcówmnoga biernikmęski osobowy
ikonoburcymnoga mianownikmęski osobowy
ikonoburcymnoga wołaczmęski osobowy
ikonoburcypojedyncza celownikmęski osobowy
ikonoburcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
ikonoburcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz