imen-ty

imenty (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: iment

słowoliczbaprzypadekrodzaj
imenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
imenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
imentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
imentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
imentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
imentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
imentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
imentommnoga celownikmęski rzeczowy
imentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
imentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
imentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
imentymnoga mianownikmęski rzeczowy
imentymnoga biernikmęski rzeczowy
imentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz