imion-ni-kom

imionnikom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: imionnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
imionnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
imionnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
imionnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
imionnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
imionnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
imionnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
imionnikimnoga biernikmęski rzeczowy
imionnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
imionnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
imionnikommnoga celownikmęski rzeczowy
imionnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
imionnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
imionnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
imionnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz