im-ma-nen-cji

immanencji (nazwa pospolita) rzeczownik hom.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: immanencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
immanencjapojedyncza mianownikżeński
immanencjachmnoga miejscownikżeński
immanencjamimnoga narzędnikżeński
immanencjąpojedyncza narzędnikżeński
immanencjemnoga mianownikżeński
immanencjemnoga biernikżeński
immanencjemnoga wołaczżeński
immanencjępojedyncza biernikżeński
immanencjipojedyncza celownikżeński
immanencjipojedyncza miejscownikżeński
immanencjipojedyncza dopełniaczżeński
immanencjopojedyncza wołaczżeński
immanencjommnoga celownikżeński
immanencjimnoga dopełniaczżeński
immanencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz