im-per-ty-nen-tem

impertynentem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: impertynent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
impertynencimnoga mianownikmęski osobowy
impertynencimnoga wołaczmęski osobowy
impertynenciepojedyncza wołaczmęski osobowy
impertynenciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
impertynentpojedyncza mianownikmęski osobowy
impertynentapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
impertynentapojedyncza biernikmęski osobowy
impertynentachmnoga miejscownikmęski osobowy
impertynentamimnoga narzędnikmęski osobowy
impertynentempojedyncza narzędnikmęski osobowy
impertynentommnoga celownikmęski osobowy
impertynentowipojedyncza celownikmęski osobowy
impertynentówmnoga dopełniaczmęski osobowy
impertynentówmnoga biernikmęski osobowy
impertynentymnoga mianownikmęski zwierzęcy
impertynentymnoga biernikmęski zwierzęcy
impertynentymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz