im-pro-wi-za-to-ry

improwizatory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: improwizator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
improwizatorpojedyncza mianownikmęski osobowy
improwizatorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
improwizatorapojedyncza biernikmęski osobowy
improwizatorachmnoga miejscownikmęski osobowy
improwizatoramimnoga narzędnikmęski osobowy
improwizatorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
improwizatorommnoga celownikmęski osobowy
improwizatorowipojedyncza celownikmęski osobowy
improwizatorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
improwizatorówmnoga biernikmęski osobowy
improwizatorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
improwizatorymnoga biernikmęski zwierzęcy
improwizatorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
improwizatorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
improwizatorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
improwizatorzymnoga mianownikmęski osobowy
improwizatorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz