im-ro-wie

Imrowie (imię) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Imre

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Imrachmnoga miejscownikmęski osobowy
Imramimnoga narzędnikmęski osobowy
Imremnoga mianownikmęski zwierzęcy
Imremnoga biernikmęski zwierzęcy
Imremnoga wołaczmęski zwierzęcy
Imrepojedyncza mianownikmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga mianownikmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga dopełniaczmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga celownikmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga biernikmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga narzędnikmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga miejscownikmęski osobowy
Imrepojedyncza mnoga wołaczmęski osobowy
Imrepojedyncza wołaczmęski osobowy
Imregopojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Imregopojedyncza biernikmęski osobowy
Imrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Imrempojedyncza miejscownikmęski osobowy
Imremupojedyncza celownikmęski osobowy
Imrommnoga celownikmęski osobowy
Imrowiemnoga mianownikmęski osobowy
Imrowiemnoga wołaczmęski osobowy
Imrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Imrówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz