in-cy-den-tom

incydentom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: incydent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
incydenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
incydenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
incydentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
incydentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
incydentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
incydentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
incydentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
incydentommnoga celownikmęski rzeczowy
incydentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
incydentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
incydentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
incydentymnoga mianownikmęski rzeczowy
incydentymnoga biernikmęski rzeczowy
incydentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz